TiensTiens

Arbeid adelt. De spreuk mag nog vele generaties werklieden tot noeste werkijver hebben aangezet, echt passen bij de afgepeigerde lichaamshouding van een bandarbeider die er net een nachtshift heeft opzitten doet ze niet. Het wordt overigens hoog tijd dat ook de beleidsmakers eens met een gevelgrote slogan tot actie worden aangepord. Werkloosheid weegt, bijvoorbeeld. Boven de poorten van fabrieken, in scholen, aan de gevel van de Vooruit die voor de gelegenheid de Achteruit wordt gedoopt.

Allochtonen en werkloosheid in Gent

In Gent maken allochtonen zo’n 17% van de bevolking uit en vormen ze de groep die, naast jongeren en laaggeschoolden, het zwaarst getroffen wordt op de arbeidsmarkt. Volgens cijfers van de VDAB was in september van dit jaar 27,6% van de werklozen in Gent van niet-Europese afkomst. Dat is een stuk hoger dan in Vlaanderen, waar die groep op hetzelfde moment 16,1% van de werklozen uitmaakte. Toch houdt dit voor de allochtone niet-Europeanen in het Gentse een daling van de werkloosheid in van 6,8% ten opzichte van vorig jaar. Het zijn de allochtonen afkomstig uit de nieuwe lidstaten van de EU die ten opzichte van september 2005 de zwaarste klappen krijgen: bij hen tekent zich een stijging van 11,2% af. In realiteit liggen deze cijfers nog een stuk hoger, aangezien onder anderen illegalen, mensen die op een wachtlijst staan of langdurig werklozen niet in de statistieken verrekend worden.

Beeldend experiment in Artcinema OffOff

De Gentse cinema’s zijn niet slecht gelegen. Kinepolis ligt aan het water, Sphinx aan de Korenmarkt en Studio Skoop naast de gerestaureerde Sint-Annakerk. De kans is echter groot dat u nog nooit een voet hebt gezet in de mooist gelegen cinema van Gent: Art-cinema OffOff. Het kleine zaaltje ligt verscholen achter de monumentale kerk in het idyllische begijnhof aan de Lange Violettestraat. Alleen daarom al is deze cinema een bezoekje meer dan waard. Toch is de grootste troef van OffOff is niet de locatie, maar het programma. Er worden films gespeeld die u nergens anders kan zien en die u niet snel zal vergeten.

Herman Peeters (ACW) over tewerkstelling in Gent

Herman Peters over de communicatie van de stad Gent: “Soms heb ik het gevoel dat ze eerder verdoezelen wat er allemaal fout gaat in de stad, dan waarheidsgetrouw weer te geven wat er hier allemaal leeft en gebeurt.”

Ook al is onze oude industriestad geëvolueerd naar een pool van kennis en cultuur en hebben de biefstuksocialisten nu een hart voor Gent, het werkvolk is gebleven. En ze hebben het lang niet allemaal zo gezellig als de citymarketeers beweren. 12% van hen zit zonder werk, bijna de helft meer dan het Vlaamse gemiddelde van 7%. Vooral jongeren en kansengroepen hebben daar onder te lijden. Met de vraag hoe dat komt, legden we ons oor te luisteren bij Herman Peeters, ACW-secretaris voor Gent-Eeklo. Zijn antwoord is simpel: “De stad genereert werkloosheid.” En daarmee basta? Natuurlijk niet, de rest vertelt hij u graag zelf.

Een hallucinant beeld in de Gentse Rabot, midden oktober. In het holst van de nacht staat een groep van zestig voornamelijk Slovaakse Roma letterlijk op straat. Vijftien families moeten hun gekraakte huizen tegen de volgende ochtend verlaten. Ze weten niet waarheen, sommigen slapen die nacht met hun kinderen in een park. Een groepje anarchisten bedenkt een creatieve noodoplossing en kraakt het voormalige belastinggebouw aan de Poel. Mensen die jaren in de marges van de stad leefden, duiken met pak en zak op in het hart van de stad.

Infowarroom is een platform voor mediakritiek en beeldanalyse. Temidden van een overdaad aan beelden wordt duiding gezocht bij de culturele, politieke en sociale betekenis van het beeld. Met periodieke debatten, filmpjes en voordrachten over deze thematiek wil Infowarroom een breed publiek aan het denken zetten. Na ‘eliminatie en reality-tv’ werd deze keer ‘reclame’ aan een kritische blik onderworpen.

Op weg naar vast werk of tijdelijk uitgebuit?

Lokale interimkantoren rijzen als paddenstoelen uit de grond. Dagelijks zijn er in ons land 70 000 uitzendkrachten aan het werk. De regering ziet dit graag gebeuren, want tijdelijke arbeid zwengelt de economie aan. De uitzendsector pronkt met een eigen kwaliteitslabel. Tegelijkertijd organiseerde het ABVV op 13 september ‘de dag van de rechten van de uitzendkracht’ waarbij de vakbond de zwakke positie van de uitzendkracht en de vele misbruiken in de sector aanklaagde. Uitzendarbeid zit duidelijk in de lift, maar wie wordt er nu écht beter van? De uitzendsector doorgelicht.

Over mislukte outsiders, totalitarisme, perfecte steden en een wereld die geen dorp is geworden

Ik geloof niet in een neutrale interviewer. Wie het neerpent, heeft de macht over het interview. Dat is ons eerste gespreksonderwerp. Jeroen vertelt dat een gesprek met een journalist meestal afwijkt van wat er in krant of tijdschrift verschijnt. “Wat in de krant komt, is altijd een selectie. De nuances zijn vaak anders. Soms is dat wat teleurstellend. Ik spreek liever voor en met een publiek, tijdens de Literaire Lente bijvoorbeeld.” Ik geef toe dat dit interview op papier ook van geen kanten ons gesprek zal weerspiegelen. We zijn het erover eens dat dat onvermijdelijk is. Ik besluit het op mijn eigen(wijze) manier te doen, en hoop toch beter te doen dan het doorsnee krantenstuk. Als Gods Lieve Moeder Maria het toelaat. Denkend aan de allesbehalve heilige geest van Reve, amen.

Antropologe Ruth Soenen over smalltalk in de grote stad

(foto: Michel Delaeter)
Ruth Soenen (r.)

Ruth Soenen is antropologe aan de KUL. Antropologen zijn mensen die we meestal verbinden met landen in het Zuiden en onderzoek naar nog net niet uitgestorven culturen in een wereld veraf. Het plaatje is echter complexer dan dat. Sinds de jaren ’70 houden antropologen of etnografen zich ook bezig met stadsetnografie. Omdat de wereld zich bevindt in de stad en de stad in de wereld, is het aangewezen dit onderzoek op de voorgrond te plaatsen. Vooral wanneer deze etnografen ontmoeting en de alledaagsheid gaan onderzoeken zijn we er als de kippen bij.

Fotoreportage Hendrik Braet

Ken De Vilder: gids MSK (foto: Hendrik Braet)

Dirk Stevens: barbier (foto: Hendrik Braet)

De stad is een bedrijf!

(foto: Freddy Willems)

Autonome Gemeentebedrijven of AGB’s: de term ligt niet echt lekker in het oor. Wie geïnteresseerd is in stadsontwikkeling en in Gent woont zal nochtans zeker al eens gehoord hebben van het AG SOB, ofte Autonoom Gemeentebedrijf ‘Stadsontwikkelingsbedrijf Gent’. Wij kwamen het begrip alleszins al talloze keren tegen in het Gentse Stadsmagazine, reden genoeg om ons af te vragen wie of wat erachter schuil gaat.

Making sense in the city. Dat is de titel van het ambitieuze symposium dat door het Centrum voor Interculturele Communicatie en Interactie (CiCi) wordt opgezet. Het moet een vierdaagse kruisbestuiving worden tussen kunstenaars en antropologen uit Noord en Zuid over thema’s als ‘stedelijkheid’ en ‘zingeving’. Wij spraken met de initiatiefnemers, Prof. Rik Pinxten en Dr. An Vandienderen.
   

(foto: Freddy Willems)

Nu ik toch uw aandacht heb, wat vindt ú de meest typische stadsgeur? U mag even nadenken. Lang genoeg? Hier hebt u zelfs wat plaats om uw antwoord te schrijven voor u verder leest: ………………………………. Alles om het onze lezers makkelijker te maken! Een volstrekt niet representatieve rondvraag leert me dat het antwoord op bovenstaande vraag in de meeste gevallen niet echt bemoedigend is. De twee populairste antwoorden zijn uitlaatgassen en urine. Stinkt de stad dan zo erg?

(foto: Koen De Munter)

De helft van de wereldbevolking leeft vandaag in steden. Zo ook de overgrote meerderheid van de indiaanse bevolking die vroeger rond het Zuid-Amerikaanse Titicacameer woonde. El Alto, een stad die is opgerezen op de heuvels rond La Paz (Bolivië) herbergt één miljoen mensen, waarvan de overgrote meerderheid inheems is, voornamelijk Aymara en Quecha. Binnen die stedelijke context bestudeert antropoloog Koen De Munter (UGent) wat ‘inheems zijn’ voor de Aymara betekent.

Startpunt begeleidt werkzoekenden in de realisatie van hun eigen project

(foto: Hendrik Braet)

Bij Aravinda Rodenburg is het niet bij dromen alleen gebleven. Deze beeldend kunstenaar in de plantrekkerij, zoals hij zichzelf omschrijft, is zelfstandige geworden. Hij heeft van zijn hobby zijn broek gemaakt. Kleermaker. Na een opleiding bij Startpunt had hij genoeg zakelijke kennis op zak om de uitdaging aan te gaan. “Wij richten ons voornamelijk op werkzoekenden die een eigen project willen opstarten. Veelal zijn het bijzonder creatieve mensen die een duw in de rug nodig hebben om hun project of idee te realiseren,” vertelt Marc Standaert. Hij is coördinator van het bedrijvencentrum De Punt, dat instaat voor de opleiding Startpunt. TiensTiens zocht Aravinda en Marc op voor een woordje uitleg over de stoomcursus ondernemen.

(foto: Freddy Willems)

Mijn ideale stad ziet eruit als een spin in een gigantisch spinnenweb. Alles is met elkaar verbonden via een ingenieus netwerk van ragfijne draden, en in het midden van het web bevindt zich de kop van de spin: het historische stadscentrum. Het is belangrijk dat de spinnenkop, het culturele, economische en bestuurlijke centrum, gevoed en gekoesterd wordt. Maar als de spinnenkop overvoed is, zakt de spin door haar poten.

Ik ben een vrouw van 26 jaar en sinds één jaar werkzoekend. Toen een medewerker van Victoria Deluxe mij vroeg om een artikel over mijn ervaringen als werkzoekende te schrijven, was ik tevreden omdat dit me echt zou bezig houden. Anderzijds was ik ook geraakt, omdat het me zwaar valt werkzoekende te zijn. Nog nooit was ik werkloos geweest, sinds mijn jeugd heb ik altijd gewerkt in de welzijnssector. Het is niet gemakkelijk voor mij al ruim een jaar geen werk te hebben.

(foto: Freddy Willems)

Wij van TiensTiens kunnen erover meespreken: vrijwilligerswerk is meer dan bezigheidstherapie. We schrijven niet omdat we anders niet weten wat gedaan. Evenmin is eeuwige roem onze hoofdbekommernis, hoewel dat natuurlijk handig meegenomen zou zijn. De schaarse energie die we op overschot hebben nadat werkgever, schoonmoeder en huiskat op hun wenken werden bediend, zetten we graag om in tekst en actie voor onze medemens. We vinden dit een nuttige en relevante bezigheid en daarom doen we het. Vrijwillig in onze vrije tijd.

(foto: Hendrik Braet)

De fietser wordt stilaan inherent aan het Gentse stadsbeeld. Goed zegt u? Voor het milieu wel, maar voor voetgangers en automobilisten zijn ze een ware pest. Wie had ooit gedacht dat fietsen stresserend kon zijn voor anderen? Misschien ben ik wel gek. U zegt het maar! In elk geval wordt al wie anders dan fietsend door het leven gaat zowat geterroriseerd door de tweewielers.