TiensTiens

Op welke lijst staat Lakshee Mittal?

De verkiezingen komen er aan, en daar kunnen we als stadskrant niet aan voorbij. De afgelopen nummers liet TiensTiens tal van groepen en organisaties aan het woord die in onze stad actief zijn. Ze verdedigen uiteenlopende ideeën over waar het met de stad naar toe moet. Op welke manier het beleid van de komende zes jaar rekening zal houden met die input van onderop, hangt af van de verkiezingsuitslag.

En een stem maakt wel degelijk een verschil. Een vergelijking van de verkiezingsprogramma’s in deze TiensTiens toont dat aan. De democratische partijen leggen duidelijk andere klemtonen bij thema’s als stadsontwikkeling, milieu, mobiliteit, veiligheid en sociale voorzieningen. Waar het Vlaams Belang in de praktijk voor staat, kom je te weten in een analyse van hun interventies en vragen in de gemeenteraad.

Toch is het animo voor verkiezingen soms zoek. Een deel van de bevolking stemt niet, blanco of met tegenzin. CD&V vindt het zelfs nodig om centraal op haar webpagina het belang van acht oktober te verdedigen: “Verkiezingen zijn geen onbenullige ‘bollekens-kermis’, maar een vergadering van de aandeelhouders, die zullen bepalen wie de komende 6 jaar hun bedrijf, hun stad zal besturen.”

Het is een nogal bizar argument. Waarschijnlijk bedoelt men dat de kiezer zich, als ‘aandeelhouder’ van het bedrijf dat ‘stad’ heet, net zo belangrijk moet voelen als zijn bestuurders. Maar net daar wringt het schoentje. De macht van de werkelijke bedrijfsleiders en aandeelhouders doorkruist het democratische proces. Om maar een voorbeeld te geven: duizenden Gentenaars zijn tewerk gesteld bij Sidmar, Volvo of andere op de beurs genoteerde ondernemingen. Zij weten bijzonder goed dat het niet de politiek is die over hun job of toekomst beslist. Dat doen de aandeelhouders en het management van die transnationale ondernemingen.

Denk aan Mittal Steel, dat afgelopen jaar Arcelor en zo ook staalfabriek Sidmar overnam. Lakshee Mittal, de charmante bedrijfsleider van de gelijknamige onderneming, staat bekend om zijn managementstijl: een vesting die niet genoeg opbrengt voor de aandeelhouders, gaat dicht. Toch is de Indiër aan niemand in het Gentse verantwoording verschuldigd.

Verkiezingen zijn geen bolletjeskermis, maar op een aantal belangrijke vertegenwoordigers van de macht kunnen we niet stemmen. Ook dat is een verhaal dat in verkiezingstijd gebracht mag worden. Laten we daarom de stem die we wél hebben tenminste goed gebruiken...

DE REDACTIE