This page is a part of an online version of Tiens Tiens.
Stemmen uit de gemeenteraad: Armoede
In deze nieuwe rubriek laat TiensTiens telkens twee gemeenteraadsleden van verschillende politieke signatuur hun persoonlijke licht schijnen over een welbepaald thema. Deze keer: armoede.
(foto: freddy Willems)
Elke Decruynaere & Bruno Matthys
Elke Decruynaere & Bruno Matthys
Elke Decruynaere (Groen!)
Gratis in Gent
Na de verhuis van Use-it zag het er even niet goed uit voor de jonge en hippe budgetreizigers. Waar moeten zij nu terecht voor goedkope adresjes in Gent? Komt daarbij dat de koopkracht blijft dalen. Ook de studenten krabben zich intussen bezorgd in het haar. Het is niet simpel kiezen tussen een feestje minder of toch maar dat leuke kleedje laten hangen. Geen nood, enkele tips.
Tip 1: Vergeet de Rough Guide, de Trotter, de Zone09, de Weekup en de Guidogids. Schaf een exemplaar aan van ‘De Sociale Kaart Gent 2008', 387 pagina's dik en boordevol handige budgetadresjes. Die 15 euro heb je zo terugverdiend.
Tip 2: Stop met zelf naar de bakker te gaan. Sluit je aan bij een broodronde en je gratis brood wordt thuis geleverd. Het is wel brood dat de bakkers niet verkocht kregen, maar een toaster doet veel.
Tip 3: Zin in een kopje koffie? Aan de Oude Houtlei kun je overdag terecht voor een hete kop troost. Je kunt er ook voor een belachelijk laag bedrag douchen, je was doen en een praatje maken, want je zit er zeker nooit alleen.
Tip 4: Blijf je graag bij? In de bibliotheek aan de Zuid kun je gratis alle kranten doornemen. Bovendien zit je er warm, dat scheelt weer op de kosten.
Tip 5: Het is intussen middag en je maag knort. Op heel wat plaatsen vind je sociale restaurants met een dagmenu voor luttele euro's. 's Avonds kun je terecht in de Volkskeuken. Tegenwoordig hoef je de anarchisten er niet meer bij te nemen, want een gerenommeerd toneelhuis startte inmiddels ook met zo'n bijna-gratis-restaurant.
Tip 6: Tijd om een uiltje te knappen. Waar doe je dat zonder gestoord te worden? Surf in de bib gratis naar de site van Freeliving Inc. Je vindt er de beste bankjes, bruggen en parkjes voor een ongestoorde siësta.
Tip 7: Shoppingtime. Het is even stappen naar de Weggeefwinkel maar in het AC De Noodzaak kun je terecht voor gratis kleren. Alles komt terug, retro is in: sla je slag!
Tip 8: We zetten onze boodschappentocht verder en springen even binnen bij de sociale kruidenier. Er is er eentje in Sint-Amandsberg en één aan het Rabot. Hier kun je voor spotprijzen eten inslaan, en met een beetje geluk krijg je er nog een gratis pak melk of bloem bovenop.
Tip 9: Tijd voor ontspanning. Voor cultuur kun je terecht bij tal van sociaal-artistieke gezelschappen. Voor plezier neem je plaats tussen de massa aan de Graslei. Sluit je aan bij een luidruchtig groepje mensen die al goed in de wind zijn en probeer een blikje Cara pils te bemachtigen.
Tip 10: Haast je naar de andere kant van de stad want tegen 21u moet je aan de Gasmeterslaan zijn. Daar is het strootje trekken om binnen te raken bij de nachtopvang voor daklozen. Heb je geluk, dan slaap je in een eenpersoonskamer. Pech? Een beetje verder, bij Huize Triest is er misschien nog plaats. Zitten ook daar de bedden vol, dan kun je terecht op de bank in hun inkomhal, waar zelfs kussens en dekens voorzien zijn.
Ziezo, een goedkoop maar goedgevuld verblijf in Gent is nog mogelijk. Het hippe jonge volkje heeft niet te klagen. Je hebt alleen wat geduld nodig: de armoede in Gent blijft maar stijgen en dat merk je. Het is tegenwoordig lang aanschuiven voor gratis eten en drank. En een beetje lef komt ook van pas, want men ziet je niet overal even graag komen - een bibliotheek biedt in de eerste plaats leesvoer aan, geen verwarming. En natuurlijk moet je ook geluk hebben, want één op twee keren zit de nachtopvang vol. Gratis in Gent: wie durft?
Gratis in Gent
Na de verhuis van Use-it zag het er even niet goed uit voor de jonge en hippe budgetreizigers. Waar moeten zij nu terecht voor goedkope adresjes in Gent? Komt daarbij dat de koopkracht blijft dalen. Ook de studenten krabben zich intussen bezorgd in het haar. Het is niet simpel kiezen tussen een feestje minder of toch maar dat leuke kleedje laten hangen. Geen nood, enkele tips.
Tip 1: Vergeet de Rough Guide, de Trotter, de Zone09, de Weekup en de Guidogids. Schaf een exemplaar aan van ‘De Sociale Kaart Gent 2008', 387 pagina's dik en boordevol handige budgetadresjes. Die 15 euro heb je zo terugverdiend.
Tip 2: Stop met zelf naar de bakker te gaan. Sluit je aan bij een broodronde en je gratis brood wordt thuis geleverd. Het is wel brood dat de bakkers niet verkocht kregen, maar een toaster doet veel.
Tip 3: Zin in een kopje koffie? Aan de Oude Houtlei kun je overdag terecht voor een hete kop troost. Je kunt er ook voor een belachelijk laag bedrag douchen, je was doen en een praatje maken, want je zit er zeker nooit alleen.
Tip 4: Blijf je graag bij? In de bibliotheek aan de Zuid kun je gratis alle kranten doornemen. Bovendien zit je er warm, dat scheelt weer op de kosten.
Tip 5: Het is intussen middag en je maag knort. Op heel wat plaatsen vind je sociale restaurants met een dagmenu voor luttele euro's. 's Avonds kun je terecht in de Volkskeuken. Tegenwoordig hoef je de anarchisten er niet meer bij te nemen, want een gerenommeerd toneelhuis startte inmiddels ook met zo'n bijna-gratis-restaurant.
Tip 6: Tijd om een uiltje te knappen. Waar doe je dat zonder gestoord te worden? Surf in de bib gratis naar de site van Freeliving Inc. Je vindt er de beste bankjes, bruggen en parkjes voor een ongestoorde siësta.
Tip 7: Shoppingtime. Het is even stappen naar de Weggeefwinkel maar in het AC De Noodzaak kun je terecht voor gratis kleren. Alles komt terug, retro is in: sla je slag!
Tip 8: We zetten onze boodschappentocht verder en springen even binnen bij de sociale kruidenier. Er is er eentje in Sint-Amandsberg en één aan het Rabot. Hier kun je voor spotprijzen eten inslaan, en met een beetje geluk krijg je er nog een gratis pak melk of bloem bovenop.
Tip 9: Tijd voor ontspanning. Voor cultuur kun je terecht bij tal van sociaal-artistieke gezelschappen. Voor plezier neem je plaats tussen de massa aan de Graslei. Sluit je aan bij een luidruchtig groepje mensen die al goed in de wind zijn en probeer een blikje Cara pils te bemachtigen.
Tip 10: Haast je naar de andere kant van de stad want tegen 21u moet je aan de Gasmeterslaan zijn. Daar is het strootje trekken om binnen te raken bij de nachtopvang voor daklozen. Heb je geluk, dan slaap je in een eenpersoonskamer. Pech? Een beetje verder, bij Huize Triest is er misschien nog plaats. Zitten ook daar de bedden vol, dan kun je terecht op de bank in hun inkomhal, waar zelfs kussens en dekens voorzien zijn.
Ziezo, een goedkoop maar goedgevuld verblijf in Gent is nog mogelijk. Het hippe jonge volkje heeft niet te klagen. Je hebt alleen wat geduld nodig: de armoede in Gent blijft maar stijgen en dat merk je. Het is tegenwoordig lang aanschuiven voor gratis eten en drank. En een beetje lef komt ook van pas, want men ziet je niet overal even graag komen - een bibliotheek biedt in de eerste plaats leesvoer aan, geen verwarming. En natuurlijk moet je ook geluk hebben, want één op twee keren zit de nachtopvang vol. Gratis in Gent: wie durft?
Bruno Matthys (sp.A)
“Geef al je geld aan de arme kinderen, je hebt dat toch niet nodig…”
Ik moest even denken aan de naïeve maar mooie woorden van een populaire Gentse volkszanger in één van zijn vele wereldhits, na het lezen van een artikel in De Morgen enkele weken geleden.
De krant stelt vast dat een groot aantal voedselproducerende bedrijven totaal geen last hebben van de steeds toenemende wereldwijde voedseltekorten. Integendeel zelfs, de winstcijfers van multinationals zoals Nestlé, Unilever, Monsanto en (het Belgische) Devgen schoten de laatste maanden astronomisch de hoogte in, bij wijze van spreken evenredig met de stijging van het aantal voedselrellen, de rijst- en graanprijzen en de “één dollar per dag”-armen.
Op zich is dit een logische evolutie: schaarste leidt tot hogere prijzen en grotere winsten. De eenvoudige wet van vraag en aanbod. Minder logisch is dat hefboomfondsen grote hoeveelheden voedsel opkopen en ze bewust van de markt houden tot de prijzen stijgen. De belegger profiteert op die manier op een wel heel lugubere manier van de toenemende honger in de wereld.
Terwijl het de plicht is van de internationale gemeenschap de grote multinationals te wijzen op hun verantwoordelijkheid tegenover de derde en vierde wereld, is het de taak van de lokale overheden hetzelfde doen met onze lokale bedrijven.
De zogenaamde intercommunales, nutsvoorzienende bedrijven waarin gemeenten gedeeltelijk of volledig participeren, geven hierbij het goede voorbeeld. Navraag leert dat de in Gent gevestigde intercommunales zich op diverse wijzen op sociaal vlak engageren.
Afvalbeheerder Ivago werkt samen met het OCMW bij het verstrekken van gratis vuilniszakken voor hen die het financieel het moeilijkst hebben. Concreet betekent dit dat 18.000 Gentse gezinnen vrijgesteld worden van retributie op restafval.
Digipolis, de intercommunale die instaat voor de ontwikkeling en onderhoud van alle informaticatoepassingen van de Stad Gent, werkt actief mee met de stad in de strijd tegen de digitale kloof. Het voorzien van openbare computerruimten in buurtcentra en bibliotheken is een voorbeeld. 'Digibeten' kunnen op die manier hun drempelvrees gemakkelijker overwinnen.
Watermaatschappij TMVW is de beste leerling van de klas. Naast een aantal financiële voordelen voor minder begoede Gentenaars, zoals vrijstellingen van de gemeentelijke saneringsbijdrage en het abonnementsgeld van de watermeter, heeft het bedrijf de laatste jaren geïnvesteerd in diverse korte- en lange termijnprojecten in het Zuiden. Sinds 2002 wordt jaarlijks 25.000 euro uitgetrokken om in samenwerking met de NGO Protos te werken aan drinkwatervoorzieningen in Ecuador. Een dergelijk project in Zuidoost Ghana krijgt sinds 2006 per jaar 16.500 euro.
Naar analogie van het sociale engagement van de intercommunales zou de stad Gent een stapje verder kunnen gaan en alle bedrijven die voor en samen met onze stad werken stimuleren een sociale verbintenis aan te gaan.
Praktisch kan dit onder andere gebeuren door in het aankoopbeleid en bij het uitschrijven van aanbestedingen steeds vaker milieu- en sociale gunningscriteria op te nemen. Bedrijven of producten die sterk presteren op sociaal vlak hebben dan een stapje voor bij de stad. De ondernemingen zelf worden gemotiveerd om aan hun maatschappelijke betekenis een meer sociale invulling te geven. Iets wat hun imago eveneens ten goede komt.
Misschien kunnen we onze Gentse bard vragen daar eens een liedje over te schrijven…
“Geef al je geld aan de arme kinderen, je hebt dat toch niet nodig…”
Ik moest even denken aan de naïeve maar mooie woorden van een populaire Gentse volkszanger in één van zijn vele wereldhits, na het lezen van een artikel in De Morgen enkele weken geleden.
De krant stelt vast dat een groot aantal voedselproducerende bedrijven totaal geen last hebben van de steeds toenemende wereldwijde voedseltekorten. Integendeel zelfs, de winstcijfers van multinationals zoals Nestlé, Unilever, Monsanto en (het Belgische) Devgen schoten de laatste maanden astronomisch de hoogte in, bij wijze van spreken evenredig met de stijging van het aantal voedselrellen, de rijst- en graanprijzen en de “één dollar per dag”-armen.
Op zich is dit een logische evolutie: schaarste leidt tot hogere prijzen en grotere winsten. De eenvoudige wet van vraag en aanbod. Minder logisch is dat hefboomfondsen grote hoeveelheden voedsel opkopen en ze bewust van de markt houden tot de prijzen stijgen. De belegger profiteert op die manier op een wel heel lugubere manier van de toenemende honger in de wereld.
Terwijl het de plicht is van de internationale gemeenschap de grote multinationals te wijzen op hun verantwoordelijkheid tegenover de derde en vierde wereld, is het de taak van de lokale overheden hetzelfde doen met onze lokale bedrijven.
De zogenaamde intercommunales, nutsvoorzienende bedrijven waarin gemeenten gedeeltelijk of volledig participeren, geven hierbij het goede voorbeeld. Navraag leert dat de in Gent gevestigde intercommunales zich op diverse wijzen op sociaal vlak engageren.
Afvalbeheerder Ivago werkt samen met het OCMW bij het verstrekken van gratis vuilniszakken voor hen die het financieel het moeilijkst hebben. Concreet betekent dit dat 18.000 Gentse gezinnen vrijgesteld worden van retributie op restafval.
Digipolis, de intercommunale die instaat voor de ontwikkeling en onderhoud van alle informaticatoepassingen van de Stad Gent, werkt actief mee met de stad in de strijd tegen de digitale kloof. Het voorzien van openbare computerruimten in buurtcentra en bibliotheken is een voorbeeld. 'Digibeten' kunnen op die manier hun drempelvrees gemakkelijker overwinnen.
Watermaatschappij TMVW is de beste leerling van de klas. Naast een aantal financiële voordelen voor minder begoede Gentenaars, zoals vrijstellingen van de gemeentelijke saneringsbijdrage en het abonnementsgeld van de watermeter, heeft het bedrijf de laatste jaren geïnvesteerd in diverse korte- en lange termijnprojecten in het Zuiden. Sinds 2002 wordt jaarlijks 25.000 euro uitgetrokken om in samenwerking met de NGO Protos te werken aan drinkwatervoorzieningen in Ecuador. Een dergelijk project in Zuidoost Ghana krijgt sinds 2006 per jaar 16.500 euro.
Naar analogie van het sociale engagement van de intercommunales zou de stad Gent een stapje verder kunnen gaan en alle bedrijven die voor en samen met onze stad werken stimuleren een sociale verbintenis aan te gaan.
Praktisch kan dit onder andere gebeuren door in het aankoopbeleid en bij het uitschrijven van aanbestedingen steeds vaker milieu- en sociale gunningscriteria op te nemen. Bedrijven of producten die sterk presteren op sociaal vlak hebben dan een stapje voor bij de stad. De ondernemingen zelf worden gemotiveerd om aan hun maatschappelijke betekenis een meer sociale invulling te geven. Iets wat hun imago eveneens ten goede komt.
Misschien kunnen we onze Gentse bard vragen daar eens een liedje over te schrijven…