Home

TiensTiens

De andere k[r]ant van Gent

This page is a part of an online version of Tiens Tiens.

De man aan de toog

De man aan de toog?

daar weet ik alles van, mevrouw

hij verkondigt bij laag en hoog

dat hij geen boodschap heeft aan berouw

maar hij kotst avond na avond

omwille van dezelfde vrouw

die met zijn hart is gaan lopen

met de analoge taal van een geslagen hond

met een van principes overlopende mond

 

een monoloog van zelfbeklag

doorkruist het gelag

hij tracht zijn verdriet te verdrinken

doch, het weinige

dat in het niet lijkt te verzinken

zijn ego, zelfrespect en gezag

 

de man aan de toog?

daar weet ik alles van, mevrouw

hij verkondigt bij laag en hoog

dat hij geen boodschap heeft aan troost

hij voegt de daad bij zijn betoog

graaft zichzelf een put of tien

die hij later zal toewijzen

aan de volgende naïeve trien

die het zich tot taak zal maken

hem aan de drank te doen verzaken

 

zijn gedrag een spiegel van wat hij verwerpt

met venijn de fout van de ander opgemerkt

met angst om zich aan de rooster te schroeien

laat hij de wereld aan zich voorbij vloeien…

ik heb zijn verhaal aanhoord, zijn illusies doorboord

en verspil aan hem verder geen enkel woord

 

LORE FRANK

 

Het Gentse dichterscollectief ‘De wolven van La Mancha’ huilt sinds februari 2007. De vier wolven zijn Bobadas, Marie Follebout, 7 en Lore Frank. Ze brengen ‘niet-saaie, onvervalst theatrale, bij wijlen banale poëzie. Geen intellectueel gezeik, en al zeker geen romantisch gekrakeel. Wel gevoelens regelrecht uit de onderbuik, al dan niet verfijnd op smaak gebracht met meerdere of mindere frasen. Teksten waaruit een gezonde dosis naïviteit en idealisme (s)preekt, naar het goede voorbeeld van die kerel die tegen windmolens vocht. Gedichtjes vol onbereikbare grieten en dronken heren. Zinnen bevolkt door roedels pluizig gespuis, driftig rond zich heen blaffend, boerend, bijtend en huilend, enkel gade geslagen door een wolkenloze maan.’
Info op www.myspace.com/dewolvenvanlamancha