TiensTiens

Jeugdtheater Larf! over stedelijke utopie

(foto: freddy Willems)

Een stad is nooit stil en altijd in beweging. Mensen graveren zich in ruimtes en laten hun sporen achter. Er ontstaan kruispunten en net-geen ontmoetingen. Mensen lopen met hun neus in de grond en verbergen zich achter hun eigen gedachten. Dromen over een andere stad… Ongehoorde gedachten verzwolgen door de ruis van de stad. Blik op oneindig en toch weten waar naartoe.

Kanttekeningen bij projectwerking

(foto: Victoria Deluxe)

Tussen september 2007 en april 2008 werkten een veertigtal mensen aan ’t Vuil Huishouden’. Deze theaterproductie werd zes maal voor een breed en divers publiek opgevoerd in het Intercultureel Centrum De Centrale. De participanten evolueerden op een opvallende en bijzondere manier en tijdens de laatste voorstelling speelden ze de pannen van het dak. Het doek viel en nu is het stil. Op naar het volgende project?

Talige bespiegelingen over de stad

(foto: Annemie Van Den Hende)

De stad krijgt niet alleen vorm in zijn materiële verschijning, in zijn gebouwen, straten en pleintjes. De hedendaagse stad en zijn stedelingen kunnen we niet meer vatten zonder te kijken naar hoe de stad in de taal vorm gegeven wordt. Stedelijke discours vormen het kader van onze normaliteit, het is het decor waarin we leven en overleven.

(foto: freddy Willems)

Tien jaar geleden belandde de Nederlandse dichter, essayist en romancier Marc Reugebrink in Gent. Intussen is hij hier zo goed ingeburgerd dat hij zijn Gouden Uil, hem toegekend voor de roman Het Grote Uitstel in ontvangst nam in vloeiend Gents. Een gesprek over literatuur, de erfenis van de sixties en de toekomst van links. En over het verband daartussen.

Foto's: Hendrik Braet

Vorig jaar lanceerde Volkskunde vzw een oproep: "Red het volkscafé". Enkele Gentblogt-reporters gaven gehoor aan die oproep en schuimen elke week een ander volkscafé af. De reportages worden telkens op www.gentblogt.be gepubliceerd. Binnen een goed jaar zullen deze reportages uitmonden in een project waar we u zeker van op de hoogte zullen brengen. Alvast een naar verschaald bier en optrekkende rook- gordijnen geurende impressie.

(foto: freddy Willems)
Azzedine

“Als ik in mijn buurt rondwandelde, vroegen de jonge gasten: ‘Hey Azzedine waar geef je ergens dansles?’ Ik nodigde ze uit om eens een kijkje te komen nemen. Maar telkens als ze kwamen opdagen, haakten ze al vlug weer af. Danslessen zijn duur. Nochtans zijn er heel wat jongeren die maar wat graag willen dansen. Liever dan op straat rond te hangen.”

Zo kwamen Azzedine Benzaza en Bruce Blanchard op de idee om het project It's Showtime op te zetten. In Antwerpen, Brussel en Gent geven ze wekelijks gratis les in Artistic Hip Hop en Street Dance. It's Showtime is een project van de Kern Dansparticipatie: een afdeling van Voem vzw, de vereniging voor de ontwikkeling en emancipatie van moslims. Het project wordt ook ondersteund door Danspunt en de Vlaamse gemeenschap.

“Laat een wiel draaien onder mijn gat en ik ben gelukkig”

(foto: Mario Debaene)
Michiel Hendryckx

Fotograaf Michiel Hendryckx (1951) is afkomstig uit Adinkerke, een dorp aan de kust. Als tiener wordt hij op internaat gestuurd in Gent, waar hij zich aanvankelijk erg ongelukkig voelt. Maar al snel maakt zijn onvrede plaats voor een gevoel van vrijheid en tot op vandaag is hij in Gent blijven wonen. Van op TV is Hendryckx bekend als reiziger. Voor het programma De Bende van Wim trok hij samen met acteur Wim Opbrouck en componist Jean Blaute op de moto door Europa. In Het Bourgondisch Complot vaarde hij met een vrachtschip van Gent naar Bourgondië. In 2007 kwam zijn fotodagboek Het mooiste licht is tegenlicht uit. “Ik vind mezelf een verteller, zowel in mijn foto’s als in mijn reizen.”

(foto: Annemie Van den Hende)

Napoleon Bonaparte was een fenomeen en ook wel een beetje een kadeeke. Twee keer bezocht hij Gent en liet hij hier een diepe indruk na. Nog lang na zijn dood liepen Gentenaars over van adoratie voor de ‘Kleine Korporaal’. Sommigen verzonnen zelfs avonturen die helemaal nooit gebeurd waren.

(foto: Victoria (Strash))

Onze samenleving glijdt af.
‘Glisser’ klinkt romantisch, maar afglijden kan pijn doen.
Het schijnt dat onze tijd als ‘vloeiende moderniteit' wordt omschreven.
Activeren, participeren en consumeren zijn veel gebruikte woorden.
Management komt van ‘manège' en houdt verband met het temmen van wilde paarden.
Jean Genet en Pier Paolo Pasolini geraken vergeten.
Stefan Zweig formuleerde lang geleden al een Europese oproep.
De kloof tussen de mensen met ... en de mensen zonder ... neemt afschrikwekkend toe.
Op televisie zien we steeds vaker beelden van hoe mensen worden geëlimineerd.
Een deel van het politieke landschap lijkt op ‘steracteur – steractrice’.
De grenzen tussen de hoge en de lage kunst zijn vervaagd.
Sommige wetenschappers waarschuwen ons voor de totale vernietiging van onze planeet indien we niet anders gaan leven.

Binnenkort staat in het NTGent “Is-man” op het programma, een theatervoorstelling over eerwraak. Tiens Tiens sprak met de regisseuse van het stuk, de Nederlandse Adelheid Roosen.