TiensTiens

(foto: Nathalie Decoene )

Stad Gent heeft zijn eigen badhuis voorwaar! Al wie zijn luie namiddagen slijt in veel te dure sauna’s, schommelend tussen New Age zengedoe en Enya-begeleide softerotiek, is nog niet langs het Strop geweest. Toegegeven, het zal een schok zijn. Het bijgebouw van het zwembad staat er al sinds 1971 en werd enkel eens vernieuwd in 1993. Hoewel dat nà de val van de Muur is, krijg je hier een idee van hoe het eraan toe gaat in de publieke baden van een voormalig Oostblokland. Welcome to Gentovia.

Kraken gebeurt al lang in Gent. Om de meest uiteenlopende redenen hebben mensen op plekken gewoond zonder er eigenaar of huurder van te zijn. Maar het verhaal van de huidige kraakbeweging gaat ongeveer twee decennia terug. De kraakpanden uit het begin van de jaren negentig vormden achteraf gezien het startpunt van een manier van wonen die nu nog leeft in deze stad. Een sfeerbeeld.

De vele gezichten van Gent

(foto: Jesse Van Regenmortel)

Vier tramlijnen doorkruisen Gent. Daarvan is tram 4 waarschijnlijk de meest interessante. De lijn begint haar route aan het station Gent-Sint-Pieters en spoort langs vele kronkels en omwegen doorheen de hele stad. Wanneer de tram zijn eindbestemming Moscou in Gentbrugge bereikt, heeft hij er een rit opzitten langsheen zowel de bekendste gebouwen en trekpleisters van Gent, als door een aantal authentieke en oer-Gentse wijken.

Eén op vier bewoners van de Gentse binnenstad is student. In het woondebat krijgen studenten echter nauwelijks aandacht. Nochtans kampen ook studenten met hoge huurprijzen, lage woonkwaliteit of gepeperde EGW-rekeningen. Voor dit artikel trok uw stadskrant samen met het studentenblad Schamper samen op pad om de energieprestaties van studentenkamers te onderzoeken. Eén van de opvallendste bevindingen: koten zijn slechter geïsoleerd dan de gemiddelde Gentse woning… en niemand lijkt daar écht om bekommerd.

(foto: Victoria Deluxe)

Bent u ook al aangesproken tijdens het dagelijkse uitje met de hond? Kunt u nog een slagerij binnenstappen zonder dat er een micro onder uw neus geduwd wordt? Maar misschien hoeft dat helemaal niet vervelend te zijn, wel integendeel! Wijkspotters zijn gesignaleerd maar hun komst lijkt veel te beloven. In de komende maanden en jaren staat immers heel wat te gebeuren in de wijk Sluizeken-Tolhuis-Ham. Victoria Deluxe lanceerde in september een wijkproject als opvolger voor de succesvolle wijktelevisie van 2005. Samen met het Buurtwerk, Kadanz, het Straathoekwerk, de Wijkfanfare, AMSAB, De Centrale, TiensTiens en andere organisaties wordt een zoektocht opgezet naar hoe de bewoners van Sluizeken-Tolhuis-Ham hun buurt bekijken, beleven en gebruiken.

Imaginaire eilanden IV

(foto: freddy Willems)

De auto blijft tot de verbeelding spreken. Luxewagens als Bentley, MayBach, Roll 's Royce, Ferrari, Lamborghini en Bugatti doen menig hart sneller slaan. Dit zijn de drijvende salons en flitsende design sportkarren van de elite van deze wereld. Deze kathedralen van de weg zijn slechts wilde dromen voor Jan met de pet. Hoogstens kan hij deze goddelijke creaturen eens bekijken, begluren en betasten. Het berijden van al deze goddelijkheid is het summum, slechts voorbehouden voor sterren, royalty en sjeiks. Politici beperken zich doorgaans tot de topmodellen van Audi, Mercedes of BMW. Modellen die belangrijkheid zonder overdreven decadentie uitstralen. De auto is bij voorkeur een zichtbaar status -en identiteitssymbool en we hebben er flink wat geld voor over.

(foto: freddy Willems)

Ruby is niet meer onder ons. Het was in april vorig jaar dat Ruby uit het raam van haar groezelige flatje in de grauwe Twin Towers aan de rand van het Rabot is gesprongen.

(foto: freddy Willems)
De Prettige Wildernis

Kinderen en jongeren maken zowat een derde uit van de Gentse bevolking. Het is dan ook niet meer dan logisch dat er ook met hun noden en wensen rekening gehouden wordt bij de inrichting van de publieke ruimte. Omdat dat ook effectief zou gebeuren stelde het stadsbestuur in maart 2008 de ‘handleiding speelweefsel’ voor die gebruikt zal worden bij de opmaak en de beoordeling van de ruimtelijke planning.

(foto: freddy Willems)

‘Brussel’ is een Vlaamse stad. Dat zegt Bart De Wever toch. Leopold II dacht daar anders over. Met de buit van zijn Afrikaanse plunderingen bouwde hij ‘Bruxelles’, een stad van avenues en haute finance. Sindsdien splitste de hoofdstedelijke persoonlijkheid als maar verder op. Voor ‘بروكسل’ moet je in Schaarbeek, Anderlecht of Sint-Joost zijn. Tenslotte ontwikkelde zich in de buik van onze enige Belgische miljoenenstad ‘Brussels’. Blinkend als kantoren, bevolkt door Eurocraten en hun -innen.

(foto: Boris Ljugov)

Van 14 september tot 16 november vorig jaar liep er een opmerkelijke reclamecampagne in het centrum van Leuven. “Metropolitan Move” toonde confronterende beelden van stadsontwikkeling op het scherpst van de snee. Toeschouwers stelde zich vragen bij de boodschap van de campagne. Ging het om kunst of om reclame? Was het een promotie-stunt of een soort situationistische kritiek op het actuele stedelijke beleid?