TiensTiens

Dinsdag beslist de Gentse gemeenteraad over het toezichtcomité bij hertelling handtekeningen voor een volksraadpleging over districtsbesturen. Het Samenwerkingsverband “Districtsbesturen Ja!” nodigde verleden week in een open brief  het Gentse stadsbestuur uit om vertrouwenwekkende maatregelen te nemen teneinde uit de impasse te geraken. De Raad van State vernietigde immers recent het collegebesluit van 2003 waarbij het verzoek voor een volksraadpleging over districtsbesturen werd afgewezen wegens onvoldoende geldige handtekeningen. Het college is nu dus wettelijk verplicht  een nieuw collegebesluit over da volksinitiatief te nemen en dus een hertelling uit te voeren. 

Dag allemaal,

We sturen jullie een reactie op het beeld dat geschetst wordt van onze wijk De Brugse Poort, n.a.v. de tentoonstelling ‘Lijn 3’ in Gent. Het is een gezamenlijke reactie van een heleboel bewoners en organisaties die alle dagen zonder angst maar integendeel met plezier en overtuiging op- en af de bus stappen in de Brugse Poort.

Beste Luckas, 

Aangezien u er een gewoonte van maakt ‘open brieven’ de wereld in te sturen, richten wij ons ook graag via deze vorm tot u. Laten we maar beginnen met te stellen dat niemand van de ondertekenden van deze brief u ziet als racist of u ooit zo heeft gebrandmerkt. Nu dit achter de rug is, stellen we voor dat u nu eens los komt uw slachtofferrol en het debat op een ernstige manier aangaat over de situatie van Brussel, maar ook andere steden in Vlaanderen.

Terwijl in de straten tussen de Voorhavenlaan en de Meulesteedsesteenweg een strijd aan de gang is tussen de voorstanders van ‘asfalt’ en de liefhebbers van ‘kasseien’, met de Raad van State als scheidsrechter, wordt er in die Muide verder aan de diversiteit gewerkt. Ook architecturaal: verkommerd, oud maar in behoorlijke staat, gerenoveerd, nieuw met een randje, hedendaags met de A van architectuur,... alles staat er naast elkaar. Blijkbaar zonder strijd.

Lieven Bauwens: weldoener of klootzak?

Het standbeeld aan de Reep (Collectie Arthur De Decker)

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Lieven Bauwens was een achterbaks stuk crapuul. Dat is althans de overtuigde mening van enkele auteurs - en niet veel mensen nemen nog de moeite hen tegen de spreken. Bauwens mag dan wel een Gents uithangbord zijn, het is er blijkbaar één met een kantje af.

(foto: freddy Willems)

Hij lacht. Het doet pijn. Gek, denkt hij. Lachen terwijl het pijn doet. Hij gaat zitten, houdt zijn hand tegen zijn buik. De pijn blijft zeuren. Behoedzaam wrijft hij over de pijnlijke plek. Het is niets, denkt hij. Hij lacht opnieuw.

(foto: Ruben Accou)

Dinsdagochtend 10u en het is al druk in Bayram’s winkel op de Vrijdagsmarkt. Iedereen kent de Turkse groenteverkoper op de hoek van de Kammerstraat, zoveel is duidelijk. Arm in arm met Sas, Freya, Mathias, Daniel en zelfs good-old Yves zie ik Bayram breed glimlachend op de vele foto’s aan de muren prijken.  

(foto: Bernadette Vandecatsije)

De torens van Pandora’ begon drie jaar geleden toen de torenflats aan het Rabot via een pop-poll in Zone 09 uitgeroepen werden tot het tweede lelijkste gebouw van Gent. Hoewel één blik omhoog voldoende is om te merken dat het hier niet om hoogstaande architectuur gaat, stond ik toch wel te kijken van zo’n uitspraak. Want, kan je over een dergelijke plek een uitspraak doen die enkel en alleen op de architectuur slaat? Kan je een woonomgeving zomaar uitroepen tot lelijk zonder impliciet ook een uitspraak te doen over de mensen die er wonen, of heb je meteen ook een oordeel geveld over wat de bewoners van die plek hebben gemaakt? Met andere woorden, kleeft de sfeer aan de plek, en stuurt die ons esthetisch oordeel?  

Dat Shanghai letterlijk een miljoenenstad is, merk je wanneer je de stad binnen komt. Dat mag dan nog met de Maglev (Magnetic Levitation of magneetzweeftrein)  zijn die je aan 400 km/u de stad inloodst, de indruk dat het stadcentrum omgeven is door de suburbs van de suburbs van de suburbs ontgaat je niet. Tijdens die rit merk je al gauw dat in Shanghai futurisme en communisme, senioren die leven van het pmd dat ze verzamelen en businessladies in mantelpak met merknaam zij aan zij leven. Daarnaast voel je snel aan dat niets wat van Shanghai Shanghai maakt aan het helse moderniseringstempo ontsnapt.