TiensTiens

Opiniestuk Reverend Billy (in de Morgen 11 maart 2008) Reverend Billy doet het consumen- tisme in de ban. Reverend Billy is een Amerikaanse activist en bezieler van de Church of Stop Shopping. Doorgaans predikt Reverend Billy zijn boodschap van anticonsumentisme in de winkelstraten van New York, maar zijn kansel staat momenteel in Gent, waar hij nog tot zaterdag te gast is op het Vooruitfestival Art for Sale. Onderstaande tekst is een bewerking van de preek die hij afgelopen zaterdag in het Gentse kunstencentrum ten beste gaf.

De gewijde staat van kooploosheid
door Reverend Billy

Wij geloven dat de mens diep in zichzelf de grootste bedreiging draagt voor de bedrijfs-cultuur

Het water stijgt, de oceaan roept. Is de oceaan niet de grote prediker van vandaag? Als we het consumentisme niet afzweren, dan sleuren we veel leven mee het wassende water in. De huidige shoppingeconomie moet worden afgestopt: de winkelketens, grote hangars, kilometers plastic en voetpad, het rijk van de wereldwijde hoofdstad, en de sweatshops en oorlogen. Amen.

Maar wat is het plan? Laten we beginnen met een eenvoudige proef. Als we een consumptieproduct de rug toekeren en de winkel verlaten, wat gebeurt er dan in ons lichaam? Wat is het ding dat ons lichaam weer binnensluipt nadat we onze consumptie hebben teruggeschroefd? Het is hetzelfde ding dat gebeurt in de ruime gemeenschap, nadat relaties gedecommercialiseerd en hersteld worden. We dromen, praten en beginnen te bewegen.

Als ons lichaam reageert op die nieuwe gewijde staat van kooploosheid, dan horen we een geheim. Het is vreemd dat dat ding een geheim is, want het is alomtegenwoordig. We dragen die heerlijke code allemaal in ons, we voelen hem. Het doet ons glimlachen maar uiteindelijk leggen we het minuut na minuut het zwijgen op, gehoor gevend aan de instructies van de maatschappij. Dat geheim openbaart zich voor de grootste kracht op aarde, maar deze economie doet het teniet door het te imiteren, te demoniseren, door er geld uit te slaan, door er angstig van weg te lopen. Het heeft geen naam, het heeft vele namen. Het is ons geheim plan. Draai weg van een advertentie en kijk naar boven. Daar is het.

Misschien vraagt u zich wel af: 'Reverend, hebben we het nu over God? Een spiritueel veld misschien?' Dat is een strikvraag. Laat me om te beginnen duidelijk maken dat we in de Church of Stop Shopping postreligieus zijn. Vandaag willen de mensen nog altijd God het product, daar zijn we ons van bewust. Zoals de schilder wil de religieuze mens een figuur in een landschap. Sommige mensen hebben liever een woeste versie van zichzelf. Er zijn vijftig mensen in onze kerk. De meesten van ons hebben ooit slaag gekregen van een van de fundamentalistische goden. En we hebben geen christenen, joden en moslims, we hebben evenveel achtergronden als de pendelaars op lijn 7 die door Queens rijdt.

De bedrijven zijn de nieuwe fundamentalisten. Soms zie je ze amper, want ze controleren zelfs het perspectief. Ze tonen ons hun logo. Eigenlijk bedekken ze er onze complete leefomgeving mee. Het brandmerkt onze hersenstam. Het logo is als een spandoek dat een psychisch gevecht aangaat. Het komt in de vorm van een dier, een hiëroglief of een mist die langzaam begrippen als 'vrijheid' en 'de toekomst' drupt. Het logo is ook zo'n superieure 'figuur in een landschap' die beter geen bevelen meer geeft.
Voor de CEO's van de bedrijven is de publieke ruimte of China niet de volgende grote marketinggrens. Ze willen dat de producten de duisternis van ons individuele innerlijk penetreren. Ze willen ons snel koloniseren, zoals alle met inboorlingen geconfronteerde imperiums doen als ze op dreef geraken. Op dit moment werken de priesters van het logo koortsachtig tegen de klok. Ze nemen neurologen in dienst om de koopschakelaar te vinden, en psychologen om beslag te leggen op de handleiding van ons verlangen. Er mag absoluut geen weerstand tegen shoppen zijn bij het individu. Maar wij geloven dat de mens op dit moment in de geschiedenis diep in zichzelf de grootste bedreiging voor de bedrijfscultuur draagt.
Naarmate de economie instort, de oorlogen stokken en de overlevenden elkaar opzoeken om op adem te komen hebben we een prachtkans. Oh, we hebben nog altijd veel macht. Wij zijn de betere machines en we hebben ook nog eens een ziel. We zijn fantastisch. Onze productverslaving bedwingen is een uitnodiging voor de fantastische dingen die we diep in onszelf hebben om naar de oppervlakte te komen. Alleluja!

Als we dat laten gebeuren, dan zal het plan zich aan ons openbaren. Het wacht nu op een teken van ons. Zijn we gestopt met consumeren. Als dat zo is, dan zal het geheim in ons opborrelen als een mooi informatielied. Het plan? Het plan is een geheim. Het geheim dat we allemaal kennen.
@5 INFO Opinie:Meer over Reverend Billy op www.vooruit.be.

SPOTJE OP: http://www.indymedia.be/nl/node/26422

en tienstiens ook op: http://www.revbilly.com/features/detail.php?id=94

Ook GENT ZELF IS TE KOOP: (De Standaard van 27 febr 2008)

Het schepencollege heeft bepaald dat Gent net als Antwerpen zich moet laven aan de Citymarketing. Daarom hebben een "ingebeelde" reeks symbolen, losse statements en losse leuzen nodig om Gent nadien te verkopen! Noem het een soort van marketing-nationalisme gespekt met retoriek over 'identiteit', trots en ^participatie.

Kort door de bocht: Gent heeft dit niet nodig! Net OMDAT we dit niet nodig hebben, is dit GENT...Net dit ontkent dit belachelijke citymarketinginitiatief!

Dat het middenveld hieraan participeert roept toch ook vragen op?
__________________________________________________________

Welk imago moet Gent voortaan uitstralen? Daarover gaat het 'Groot Overleg' vrijdag in het NTGent.
Vraag aan een Vlaming wat de toeristenstad is en iedereen zegt: Brugge', zegt de Gentse burgemeester Daniël Termont (SP.A). 'Een havenstad? Antwerpen. Een studentenstad? Leuven. Nochtans is Gent toeristisch de sterkste stijger, hebben wij ook een belangrijke haven en is onze universiteit nu de grootste van het land. Gent is het allemaal. Dat is op zich positief, natuurlijk. Maar het heeft ook een keerzijde: Gent heeft geen eigen gezicht. En dat heb je nodig, als je jezelf wil verkopen aan je bewoners, aan toeristen, aan bedrijven die willen investeren.'

Het bureau Berenschot heeft daarom een enquête gedaan bij 200Gentenaars, 800niet-Gentenaars en 240bedrijfsleiders, om na te gaan waarmee zij Gent identificeren. 'De resultaten daarvan leggen we vrijdagavond voor. De driehonderd Gentenaars die we samenbrengen in het NTGent - met daarbij gasten als Gilda De Bal, Sophie Dewaele, Pascale Platel, Zaki en Annelies Rutten - mogen dan stemmen of ze het eens of oneens zijn met de conclusies. De avond, gepresenteerd door Q-Music-coryfee Wim Oosterlinck, wordt trouwens ook live op de radio uitgezonden, en de mensen thuis kunnen reageren met sms'jes.'

Uit de studie komen nu al een paar aspecten naar voren die volgens Berenschot het imago van Gent moeten gaan bepalen. 'Dat we daar vrijdag met het Gentse middenveld nog over zullen praten, is geen show', benadrukt de burgemeester. 'We willen met de mening van de Gentenaars echt nog rekening houden.'

Uiteindelijk moeten er uit het Groot Overleg een stuk of drie facetten naar voren komen, die het stadsbestuur dan wil gebruiken om Gent meer uitstraling te geven. (tod)

REACTIE ELIAS VLERICk:

"De actie Shop n Drop roept de vraag op tegen wie dit verzet gericht is: tegen de winkelende medemens, tegen de almacht van de multinationale ondernemingen of tegen de politici die geen moeite doen om deze almacht te bestrijden?

Ik zou hier ook graag verwijzen naar de strijd die een maand of wat geleden door CAP en door buurtbewoners gevoerd werd tegen de sluiting van GB-Dampoort. Zie http://capgent.blogspot.com/search/label/GB-Dampoort. Zie ook de schitterende rap die Gentsta Kru tegen de sluiting heeft gemaakt http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendi....

Bij deze actie werd niet zozeer de overconsumptie, maar wel de almacht van de voedseldistributiesector aangeklaagd. Multinationale winkelketens als Carrefour staan tussen de boeren en de consument. Carrefour is de tweede grootste voedseldistributeur in de wereld, het monopolie van deze keten blijft groeien. Een klein aantal individuen is er aan macht en bepaalt van de aan de top strategieën om de onderneming zo winstgevend mogelijk te maken. Franchisering is één van deze strategieën: zoveel mogelijk winkels worden zogezegd gesloten, maar eigenlijk overgelaten aan een zelfstandige die op zijn eigen verantwoordelijkheid een GB uitbaat. Carrefour schuift daarmee alle verantwoordelijk van zich af, maar behoudt de winst en de controle aangezien de zelfstandige nog steeds van hen afhankelijk is. Het personeel van de winkels wordt op brugpensioen gestuurd (wordt in door de overheid gefinancierde hertewerkstellingscellen geduwd) en het nieuwe personeel komt in slechtere werkomstandigheden terecht. De prijzen van het voedsel stijgt doordat de zelfstandige uitbater niet dezelfde prijs kan bieden als Carrefour zelf.

Het is deze almacht van de winkelketens en het gebrek aan politieke moed om daartegen iets te doen die moeten aangeklaagd worden. Als er iets verandert aan het vernietigende consumptiepatroon dan zal het zijn doordat we op politiek niveau meer eisen gaan stellen aan de bedrijven die onze goederen produceren en distributeren. Doordat we politieke moed tonen en niet telkens terugdeinzen omdat 'onze concurrentiepositie' dan in het gevaar komt. Politieke moed betekent meer dan een eco-taks installeren die uiteindelijk vooral ten koste komt van de armsten. Politieke moed betekent dat we de middelen die we nu massaal ter beschikking stellen van de bedrijven (zoals het vrijmaken en het ontwikkelen van grond en ruimte) in de toekomst niet meer zonder meer ter beschikking stellen, maar enkel wanneer bedrijven ook daadwerkelijk verantwoording afleggen aan ons land of onze stad. De stad Gent kan hier een voorloper in zijn: welke verantwoording zal zij eisen van de winkelketens en multinationale ondernemingen in wie zij tal van middelen investeert?

Elias Vlerick"

SPIRIT TEGEN SHOPPINGSCENTER AAN VRIJDAGSMARKT:

Als eerste politieke partij spreekt spirit zich uitdrukkelijk uit tégen de komst van een shoppingcentrum aan de Vrijdagmarkt – Langemunt - Onderstraat. Vlaams volksvertegenwoordiger Jan Roegiers en gemeenteraadslid Annelies Storms vragen dat de schepen van Middenstand De Clercq werk maakt van het aantrekken van een veel diverser en kleinschaliger winkelaanbod in de Gentse binnenstad. Met het nakende verdwijnen van stadsiconen als Patisserie Bloch en Kaashandel Peeters dreigt het winkelaanbod immers alsmaar schraler te worden. Ze dringen ook aan op een belasting op leegstand en verkrotting voor verdiepingen boven winkels die niet gebruikt worden. Tot slot vragen ze de uitbouw van een kenniscentrum “Wonen boven winkels” op Vlaams niveau.

Volgens Jan Roegiers zijn er voldoende voorbeelden van mislukte winkelgalerijen en winkelcentra in Gent. “De Braempoort aan de Brabantdam, de Bourbongalerij aan het Emile Braunplein, de
Post Plaza aan de Korenmarkt, het Kapittelhuis aan het St-Baafsplein, de galerij aan de Zonnestraat… Niets wijst erop dat deze shoppingmall wél een succes zou worden. Dergelijke bouwwerken horen gewoon thuis aan de stadsrand” aldus het parlementslid.

Annelies Storms vult aan: “De Serpentstraat is een beschermd stadsgezicht en Het Toreken een beschermd monument. Met woonstraten als de Baudelostraat en de Onderstraat in de onmiddellijke omgeving van de Vrijdagmarkt is het precaire evenwicht tussen wonen en leven enerzijds en handel en winkelen anderzijds bijzonder broos. Bovendien is er ook een lagere school en een kindercrèche in de buurt.”

Beide spirit-politici pleiten ervoor om een specifieke belasting op leegstand en verkrotting voor ongebruikte verdiepingen boven winkels in te voeren. In 2007 keurde de Gemeenteraad andermaal een reglement inzake subsidie voor de verfraaiing, betreedbaar en bewoonbaar maken van handelshuizen goed. Men verhoogde het budget ook gevoelig. Roegiers en Storms vinden dat eigenaars van handelspanden genoeg aanmoediging krijgen om deze ruimtes ook effectief te benutten.

Tot slot wil Jan Roegiers in het Vlaams Parlement de minister bevoegd voor Stedenbeleid ondervragen over de oprichting van een Kenniscentrum “Wonen boven Winkels”. In het buitenland kunnen verschillende steden immers voortreffelijke resultaten voorleggen. “Het wordt écht tijd dat de vele goedbedoelde maatregelen rond Wonen boven Winkels in Vlaanderen worden gebundeld. Via publiek-private samenwerking kunnen de best practices ook effectief in praktijk worden omgezet. Laat de Langemunt het eerste Vlaams project op dat vlak zijn!”

Jan Roegiers
Annelies Storms
http://spiritvoorgent.blogspot.com/