TiensTiens

Vanuit de Stad kregen we de vraag of er ook iets positiefs gezegd zou worden over de Beleidsnota Wonen van schepen Karin Temmerman, na kritische acties als Freeliving en allerhande jarenlange kritieken op de erbarmelijke huisvestingssituatie in Gent en zijn 19de eeuwse gordel… Wij hanteren dan ook loyaal het principe “U vraagt, wij draaien” en brengen een constructieve kritiek over naar de Stad. Met de deur in huis vallen, is daarvoor altijd de beste manier om de kernboodschap over te brengen, kwestie van elkaar niet voor de gek te houden en duidelijkheid als eerlijkheid te beschouwen!

(Foto: Freddy Willems)
Karin Temmerman

Het zal u verbazen, maar het hartelijke Gent, dat zijn gezelligheid in de schijnwerpers zet, heeft ook een schaduwkant. Mensen zonder papieren, daklozen en Roma zwerven rond, vinden geen dak boven hun hoofd of leven dagelijks in erbarmelijke omstandigheden; vochtige kraakpanden, vervallen huizen waar de ijspegels aan de ramen hangen of moeten in het ergste geval een bank in het park zoeken. Vooral mensen zonder wettig verblijfsstatus en mensen met een precaire verblijfsstatus die overal tussenuit vallen zoals de Roma, zijn het slachtoffer. Wanneer dit probleem via politieke en maatschappelijke druk werd aangekaart door verschillende personen en groepen, stootte men steeds op een boze reactie, antwoorden die de onmacht van de Stad in de verf zetten enz. Pas na voldoende mediadruk neemt de Stad nu enkele stappen in overweging. Er zouden wellicht nog dit jaar subsidies komen volgens burgemeester Termont!

Foto: Hendrik Braet

Op de Gentse gemeenteraad werd maandag gestemd over een hoofddoekenverbod voor stadspersoneel. Het voorstel van ‘Open’ VLD werd, dankzij een wisselmeerderheid met de conservatieve CD&V en het extreemrechtse Vlaams Belang, met 26 stemmen voor, 23 stemmen tegen en één onthouding goedgekeurd. De stemming heeft een diepe kloof geslagen in de coalitie. Ondanks de met veel poeha afgekondigde Missie 2020 van het Stadsbestuur, waarin Gent onder de noemer van ‘Scheppende Stad’ alle “creatieve krachten in Gent wil bundelen om te streven naar een solidaire en open samenleving”, verzandt de stad nu in Antwerpse toestanden. Een verslag.

(foto: carmendevos)

De Vlaamse steden genieten vandaag van een vernieuwde aandacht in de politiek. Sinds 2000 is er zelfs een echt stedelijk beleid. De vraag blijft: stedelijk beleid voor wie?

“Het liberalisme is een fascinerende ideologie. Het houdt een levensmentaliteit in, uitgaande van het respect voor elke mens, het geloof in de kracht en de creativiteit van het individu en het onbevooroordeeld benaderen van elk een. Het liberalisme koestert de vrijheid, wat inherent inhoudt dat voortdurend moet gestreden worden naar het wegwerken van onvrijheid. Het liberalisme is een vernieuwingsgezinde beweging, dat het gevestigde steeds in vraag stelt en zich verzet tegen verstarring, status-quo, bekrompenheid en conservatisme. Vrijheid staat voor openheid, wat leidt tot confrontatie, wat op zijn beurt uitmondt in bewustzijn. Vrijheid als vertrekpunt biedt het breedst mogelijk spectrum aan om tot ontwikkeling en vooruitgang te komen.” Dit zijn de woorden van Mathias De Clercq, Schepen van jeugd en economie in Gent, maar hier sprekend in eigen naam.

Maandag 21 mei moeten ministers Marino Keulen en Christian Dupont verschijnen voor de vrederechter in Gent. Het is namelijk hun verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat alle inwoners van ons land hun recht op onderdak en een menswaardig bestaan kunnen genieten. Sinds mei 2004 zijn de Roma EU burgers, en kunnen zij dus aanspraak maken op deze rechten. Tot nog toe echter vaak vergeefs.

(Cartoon: Aäron Willem)

Stel: u bent bijvoorbeeld kinderarts in pakweg Tsjetsjenië. U moet op de vlucht en u komt hier terecht. Nu wilt u ook hier aan de slag gaan. Dan hebt u een probleem.
 

Of hoe “meer sociale woningen” de prijs voor meest gedane en meest genegeerde verkiezingsbelofte verdient.

Anke Hintjens gaat eens met de grove borstel door het sociaal woonbeleid in Vlaanderen. De budgetten voor het bouwen van nieuwe sociale woningen zijn te klein en de vraag is groot. Ze lanceert een dringende oproep om ook de druk van onderuit te vergroten.

“Goed bestuur!”. Dat was het antwoord na 8 oktober op de vraag hoe dat immorele Vlaams Belang nu eindelijk eens op zijn plaats gezet werd. “Goed bestuur” blijft sindsdien doorklinken als een mantra in diverse media. De alomvattendheid van het begrip is al even sterk als zijn totale leegheid. Het begrip is de zoveelste poging tot depolitisering die tekenend is voor onze situatie van “post-politiek”. Communicatieadviseurs, reclamejongens en citymarketing zijn centrale spelers in dit stedelijk discours van “goed bestuur”. Op woensdag 29 november vraagt men zich in het Kunstencentrum Vooruit in Gent af “Wat is Links?”. Laat dit een aanzet zijn tot een voorafgaande bedenking…

De actiegroep Leg mijn blaas het zwijgen niet op peilde naar de verkiezingsbeloftes van de Gentse democratische partijen rond inclusief publiek sanitair, anders gezegd, het recht van mannen én vrouwen om voldoende toegang te hebben tot gratis toiletgelegenheden.

Dirk Holemans over de commercialisering van de publieke ruimte

(foto: Marleen Hallaert)

Op de vooravond van de Gentse Feesten organiseerde vzw Radar een avond met als thema: 'Strijd om de straat, wat met onze publieke ruimte?'. Schepen voor Cultuur van Rouveroij en ikzelf kruisten er samen met anderen de degens over de toekomst van de straten en pleinen van Gent.

Een debat dat tijdens de nazomer nog altijd brandend actueel is. Weekend na weekend wordt de stad ingenomen door mega-evenementen. Zaterdag 16 september was het OdeGand en cultuurmarkt. Een week later is het Flikkendag. Op de website van Flikkendag maken ze duidelijk wat dit betekent voor de stad: "Geloof ons, Flikkendag 8 wordt onvergetelijk! De Gentse binnenstad wordt één grote festivalweide, ... Optredens, straatanimatie, demonstraties, avontuur ... noem maar op. Flikkendag heeft het!" Of elke stadsbewoner zo opgezet is met deze evenementen die telkens tienduizenden mensen naar de stad lokken, dat is de vraag. De stad als permanente festivalweide, is dit de toekomst?

Dirk Holemans heeft kritiek op de 'gezellige' voorstelling van de stad.

DM, 17 juni 2006

DS, 17 juni 2006

Het kan soms leerrijk zijn bij de ontbijttafel twee kranten te kunnen bekijken. Neem nu deze zaterdag 17 juni. De cover van De Morgen bloklettert paginabreed: Vlaming wordt socialer. En ook de ondertitel is overduidelijk: Het is een mythe dat de Vlaming steeds individualistischer en eenzamer wordt. Blijkbaar heeft Tony Mary dan wel pech want De Standaard kopt: Tony Mary bijt in het zand. Maar misschien is hij wel de enige Vlaming die vereenzaamt. Toch maar even zoeken of De Standaard niets schrijft over de VRIND-studie waarover De Morgen zich baseert. Oeps, wat lees ik daar op pagina 2 als titel: Vlaming wil geen buur die afwijkt. Uit het artikel blijkt dat de Vlamingen het liefst iemand naast zich hebben wonen die net is zoals zij. Bijna niemand wil allochtonen, gehandicapten of steuntrekkers als buur. En NUL procent van de 65-plussers wil holebi’s als buur.

(foto: Hendrik Braet)

Dirk Holemans en Dominique Willaert roepen in dit opiniestuk op tot burgerlijke ongehoorzaamheid. De auteurs vragen zich af “of het niet legitiem is onze bijdrage aan de staat terug te schroeven en het geld dat hierdoor vrijkomt, zelf te besteden aan solidariteit aan mensen zonder papieren.” Ze roepen op om mee te denken rond dit voorstel. Denk mee en reageer op dit artikel.

(foto: Freddy Willems)

Hou je glimlach klaar, Véronique. En… draaien! “Media brengen informatie over.” Stop! Wie is erin geslaagd een gortdroge zin door alle regels van commercie heen te krijgen? De eerste de beste reclamespot slaat beter aan. Dat glijdt erin, gemakkelijk, bijna ongemerkt. Maar informatie pur sang? In welke tijd leven we, denk je?