TiensTiens

(foto: freddy willems)

"Niet meer een thema voor een muziekblad?", hoor ik u fronsen. Of is dit eerder een semi-antropologische zoektocht naar een Gentse subcultuur, voor zover die bestaat? Neem een biertje, draai de volumeknop op luid en oordeel zelf.

Jong geweld

De leuke zomergekte van de Gentse Feesten is maar pas geluwd of de kasseien - ei zo na schoon geschrobd - hunkeren al naar de zure bierlucht van de volgende editie. In een periode van (grote en minder grote) zomerfestivals is het opvallend hoeveel pop-, rock- en rock-'n-rollartiesten uit het Gentse de podia bevolken. Is de zompige grond van de Schelde- en Leiedelta dan zo'n vruchtbare bodem voor het aanstormende rockgeweld? Misschien heeft het eerder te maken heeft met het aanbod aan rockwedstrijden en aanverwante concours (Oost-Vlaams Rockconcours, de Beloften) waarop debuterende groepen naar de gunsten van een groter publiek kunnen hengelen. Al dan niet met de pitstop van de Rock Rally (cfr. Barbie Bangkok) openen die dan de poort naar festivals in binnen- en buitenland.

Een even belangrijke factor is het bestaan van talrijke goede Gentse muziekcafés met een internationale reputatie (Charlatan, the Frontline, BoomBoom, Kinky Star) die ook aan lokale alternatieve bands degelijke podiumkansen en promotionele ondersteuning bieden. Bekend voorbeeld is Kinky Star die door een misinterpretatie in de wetgeving in de clinch raakte met de lokale belastingsdiensten. Binnen het rockmuzikantencircuit is Kinky Star vooral bekend als kleinschalig maar kwaliteitsvol platenlabeltje waar heel wat Gents talent een thuishaven heeft gevonden.

In de Charlatan waren een tweetal jaar geleden de zondagavonden nog voorbehouden voor ontluikende of doorbrekende bandjes (inclusief een simultane online live-uitzending op Radio Charlatan en een interview op Urgent).

Mooie initiatieven, die echter dreigen genekt te worden door de regelgeving op het gebied van sluitingsuren en geluidsoverlast. Gent mag dan rock-'n-rollminded zijn, oom agent hinkt nog achterop.

Een ander euvel is het nijpende gebrek aan degelijke en betaalbare repetitiekoten. Om daaraan te verhelpen sloegen verschillende organisaties (o.a. Kinky Star) de handen in elkaar en zag vzw Repetitieruimten het daglicht. Bedoeling is het aanbod aan repetitieruimten in Gent te stroomlijnen en toegankelijker te maken voor de bands.

Subcultuur

Tot drie à vier jaar geleden kon de titel Gent Rock-'n-Roll-stad zeker gelden. Meer dan in andere Vlaamse stadszichten viel voor de modale toerist de concentratie aan vetkuiven, tatoeages en andere fifties & sixties- parafernalia onder de Sint-Baafstoren meteen op.

Modegril of stedelijke (lees: Gentse) subcultuur? Of een mix van de twee? Een fenomeen dat, zeker wat het modieuze aspect betreft, geregeld de aandacht van Zone 09 trekt. Het blad wijdde een tijdje geleden zelfs een themanummer aan het fenomeen en zette het aanbod aan gepaste kledij, tatoeages en muziekinstrumenten in de kijker.

Wat er ook van zij, qua groepjes is Gent steeds sterk vintage-gericht geweest met een nadruk op surf-rock (Fifty Foot Combo, Speedball Jr.), (sixties) garage-rock (Evil Thingies, Secret Agent Men, The Doggy Bags) of een combinatie van beide (The Andrews Surfers).

En het publiek dan? Wie lang genoeg in het circuit vertoeft, zal opmerken dat men te maken heeft met een klein wereldje. Vreemd genoeg zal wie vaak naar de geciteerde bandjes in de dito cafés of clubs gaat kijken, na een tijdje in zich het vuur voelen branden om zelf een instrument op te nemen en in een groepje te gaan spelen. Tegelijk is er ook een opvallend verloop van de muzikanten tussen de verschillende groepen. Iemand die tegelijkertijd in twee of drie groepen speelt, is geen rariteit.

Maar kunnen we wel van een echte subcultuur spreken? Zoals de heren Stones indertijd al zeiden: "It's only rock'n' roll". Een mooi voorbeeld van zelfrelativering. Muzikaal ligt het accent nog steeds op het uiten van een bepaalde leefcultuur, niet op een grote maatschappijkritische boodschap (in tegenstelling tot punkmuziek of reggae). Een bedje waar ook de Gentse rock-'n-rollbands doorgaans niet minder ziek in zijn dan hun collega's elders.

Daarnaast zijn er - de bekende cafés en clubs ten spijt - slechts weinig hangouts waar de Gentse rockers elkaar kunnen treffen. En net die zijn natuurlijk onontbeerlijk voor een lokaal stukje subcultuur.

Dat laatste is iets waar 'BillyBob', de eerste rock-'n-rollstore in België, iets aan wil doen. De winkel opende onlangs zijn deuren in Oudburg. Naast het aanbieden van de gepaste kledij en accessoires is het initiatiefnemer Fré Landuyt erom te doen de Gentse platenlabels te promoten. In de traditie van de record hops uit de jaren vijftig wil 'BillyBob' - zij het als commercieel initiatief - uitgroeien tot een pleisterplaats van de lokale rockscène. Afwachten of Gent daardoor weer op kop kan rijden van het rock-'n-rollpeleton.

JAN VANDERHAEGHEN