TiensTiens

Alles samen ongeveer vijftigduizend krantjes hebben we ondertussen al in en rond de stad verspreid. 50.000! Met al die nulletjes lijkt dat veel, maar eigenlijk is het niet meer dan een fractie van het aantal exemplaren dat de redacteurs van bijvoorbeeld de Gentenaar, De Morgen of Zone09 dagelijks of wekelijks op onze stad mogen loslaten. Geen jaloerse blikken in hun richting trouwens. Het lijken alleen nogal brave jongens en meisjes daar. En dan zwijgen we nog over het enige echte en officiële stadsmagazine. Ook dat heeft een oplage waar vlegels als wij alleen maar van kunnen dromen. Maar braaf, braaf…

Met het hoofd in de wolken maar de voeten op de grond

(foto: carmendevos)

“Het verlangen is mooier dan de bevrediging.” Dat is maar één van de uitspraken die de Droommeisjes van de Jamklub de wereld instuurden. Ze zijn allemaal tussen 15 en 18. Eentje is ‘Belgisch’, de anderen zijn ‘Turkse’ meiden, geboren en getogen op de Muide. Ze stapten samen in een project waarin dromen en verlangens centraal stonden. De meisjes deelden postkaarten uit in de stad en wekten met hun affiches de verwondering van voorbijgangers. Ze spraken met sterke vrouwen, schreven gedichten, rapten, bezochten senioren, trotseerden de golven van Cap Gris Nez,… en dit alles mondde uit in een heus boek: ‘Droommeisjes/Meisjesdromen’. Een week na de publicatie - met een ware releaseparty - zit ik met hen rond de tafel.

(foto: Freddy Willems)

Het werkwoord ‘letsen’ tref je niet aan in het woordenboek, maar een honderdtal Gentenaars letst er dagelijks op los. Lets is de Engelse afkorting voor wat in het Nederlands zoveel betekent als ‘lokaal uitwisselingssysteem’. Een Letsgroep bestaat uit mensen die onderling goederen en diensten uitwisselen, zonder dat daar geld bij te pas komt. De ‘vergoeding’ gebeurt in de lokale ruileenheid: stropkes.

(foto: Freddy Willems)
Eric Corijn

Eric Corijn is professor aan de Vrije Universiteit van Brussel en al jaren werkzaam rond het thema stedelijkheid. Stadscultuur, participatie en wijkontwikkeling zijn enkele van zijn dada’s. Aan TiensTiens legt hij uit hoe een hernieuwde visie op stedelijkheid ons opnieuw houvast kan bieden in een mondiale samenleving.

Corijn: “Ik ben er principieel van overtuigd dat de stad in staat is de wereld te redden. We zitten in een grondige omwenteling van onze samenlevingsvormen. Sinds de 19de eeuw hebben we de wereld opgedeeld in landen of natiestaten. We voeden mensen op met de idee dat er evenveel samenlevingen zijn als naties of landen en dat daarbinnen ‘eenheid’ bestaat. Dat is een verkeerde visie. Cultuur in tijden van globalisering brengt heel wat internationale uitwisseling teweeg. We leven steeds meer in één wereld, in één mondiale, postnationale samenleving. De eenmaking van Europa is daar een mooi voorbeeld van, omdat ze tegelijk deel uitmaakt van en een reactie is op de mondialisering.”

(Tekening: Judith Van Istendael)

(Klik op de foto voor het antwoord.)

(foto: Freddy Willems)

Sinds 1997 wordt de ombudsdienst van de stad Gent voorbeeldig gerund door de ombudsvrouw Rita Passemiers, een voormalige journaliste. De voorbije jaren slaagde ze erin jaarlijks een lezenswaardig verslag af te leveren met wijze aanbevelingen voor het stadsbestuur. De opvolging ervan is echter niet altijd even voorbeeldig.

(foto: Bram Vandeveire)

Het jonge theatercollectief NUNC is momenteel aan zijn derde productie toe. 'Raissonez?' wordt opgevoerd in de tot de verbeelding sprekende Norbertijnkapel in het Patershol. Het blijkt de ideale setting voor een stuk over het oermenselijke thema wraak. Benieuwd naar de man achter het gordijn zocht TiensTiens het gezelschap op van Benjamin Van Tourhout, artistiek leider van NUNC.

(foto: Victoria Deluxe)

Bent u ook van mening dat alles wordt afgestemd op de behoeften, de wensen en het geld van de voorbeeldige Belgische burger? En dat degenen die niet aan de norm voldoen, dreigen uitgesloten te worden? Gelooft u wél in het potentieel dat zich in de marges van onze samenleving bevindt? En denkt u bovendien dat we die mensen meer moeten betrekken in het sociale en culturele netwerk van de stad? Ja? Dan bent u het roerend eens met Victoria Deluxe, een sociaalartistieke werking die zich richt op die groep van mensen die het qua kansen met iets minder moet stellen en al eens te maken krijgt met uitsluiting. Met het project ‘cultureel bemiddelaarschap’ proberen de organisatie daar iets aan te veranderen.

(foto: carmendevos)

Waar er mensen wonen, zijn er begraafplaatsen. Bezoek ze. Ze brengen rust en inkeer. En als je er oog voor hebt zie je hun verhaal van menselijkheid en ijdelheid, niets dan ijdelheid.

Want stof en as ben je, en tot stof en as keer je weer. Om tot dit inzicht te komen heb je geen prediker nodig. Kom onder de indruk van de duizenden en duizenden individuen die je voorafgaan. Mensen met hetzelfde lichaam als dat van jou. Mensen die - wat de grote lijnen betreft - hetzelfde nastreefden en min of meer hetzelfde dachten. Begraafplaatsen zijn geen lugubere plaatsen. Wie er begraven liggen, ademden dezelfde lucht als jij, dronken hetzelfde water. Ze gingen dansen met hun lief. Diomede Loorens en August De Bremacker deden het rond het jaar 1910. Hun foto is op porselein gedrukt. Hij draagt een strikje. Zij ziet er verrukkelijk uit. Ondanks het stijf deftig keurslijf van de vroege fotografie straalt ze van de energie. Ze zijn negentig jaar geleden jong begraven en rusten op de Zuiderbegraafplaats. Hun graf draagt het opschrift "concession à perpétuité" en ook "à notre chère nièce". Rijke lui.

(foto: Freddy Willems)

In Gent stapelen de stadsontwikkelingsprojecten zich op. De aanblik van Gent is de laatste jaren sterk veranderd en evolueert nog steeds. Niet verwonderlijk, wanneer je weet dat burgemeester en schepenen in het bestuursakkoord van 2000-2006 de stadsvernieuwing in de 19de-eeuwse gordel tot één van de prioriteiten hebben gemaakt. Wél noodzakelijk, want hoewel de gordelwijken slechts vier procent van de totale Gentse oppervlakte omvatten, worden ze bewoond door een kwart van de Gentse bevolking. Geheel volgens de inmiddels gevreesde TiensTiens -traditie bogen we ons deze keer over het project ‘Zuurstof voor de Brugse Poort’.

(foto: Fixatief)

Begin september doorkruisten vier fanfares de Brugse Poort langs vier verschillende routes. Aan de Bargiekaai nodigde een vijfde fanfare de hele dag ten dans uit en vond het slotspektakel plaats. De Brugse Poort heeft de laatste jaren vele veranderingen ondergaan. De ‘oude’ bewoners kijken nostalgisch terug naar hoe het was. De fanfaredag wilde het heden en het verleden opnieuw met elkaar verbinden: de rijke textielgeschiedenis met de buitengewone diversiteit van vandaag. De routes vormden hierbij een rode draad. Ze trokken naar restanten van het verleden, naar vzw’s en naar winkels van allerlei slag. Het concept werkte: alle lagen van de bevolking namen deel, actief of passief. Ook die bevolkingsgroepen voor wie een theaterzaal toch nog een te hoge drempel heeft. Muziek bleek eens te meer een taal die iedereen verstaat.

(foto: Freddy Willems)
Kathleen Vercruysse

In het boek ‘De stad der blinden’ van José Saramago worden alle bewoners plots blind. Wat volgt is een nachtmerrie: mensen worden beesten en het recht van de sterkste overheerst wanneer de chaos toeslaat. Onlangs doken in de kranten artikels op over een Amerikaanse stad waar niemand kan horen. Die stad bestaat nog niet, maar veel dove mensen dromen er wel van. Hun ideeën over die stad lijken in niets op de nachtmerrie van de stad der blinden. Hun stad is een stad waar gebarentaal wordt gesproken, waar ook ‘horende’ mensen wonen maar waar dove mensen Doof kunnen zijn.

(foto: Freddy Willems)

Tot voor kort sierde een indrukwekkend beeld de Kouter: een Gouden Kalf van de Deense kunstenaar Jens Galschiot, gemaakt uit koper en 24 karaat bladgoud. Het was een sculptuur met een hoge symboolwaarde. Het beeld kwam er immers naar aanleiding van de artistieke interventie ‘Goudkoorts’, opgezet om de Belgische banken te wijzen op hun maatschappelijke verantwoordelijkheid.

(foto: Freddy Willems)
Els Nolf

De bewoners van de Bloemekeswijk kunnen sinds kort voor hun kwaaltjes terecht in het gloednieuwe wijkgezondheidscentrum De Kaai. De Sleep, De Brugse Poort en De Botermarkt zijn al jaren een vaste waarde in andere Gentse wijken. Wijkgezondheidscentra bieden een laagdrempelige gezondheidszorg aan met een team van artsen, verplegers, kinesisten en gezondheidspromotors. Ze zijn met andere woorden ‘multidisciplinair’. Maar ze zijn meer dan dat…

(foto: carmendevos)
Werk van Willem van Genk

Op 17 november ging het Museum Dr. Guislain van start met een nieuwe kunstvleugel, waarin Art Brut en Outsiderkunst een centrale plaats krijgen. Voor wie niet vertrouwd is met deze termen: het betreft werken van niet-professionele kunstenaars die bovendien meestal in een gemarginaliseerde positie zitten, zoals (ex-)psychiatrische patiënten, gevangenen, eenzaten,… De opening van deze vleugel ging gepaard met een tweedaags symposium. We vroegen tekst en uitleg aan Frederik De Preester en Martine Dumon van het Guislainmuseum.

(foto: carmendevos)

Met een plof zette Mam de boodschappentas neer. Ze haalde er de blikken bonen en erwtjes uit, de bokaal met appelmoes, wat tomaten en een paar diepgevroren zakken en doosjes. Daarin zaten frieten, ijsharde gehaktballen en één dikke kip die wel op de Noordpool leek verpakt. Alles samen niet zoveel dus, maar dat was het nu eenmaal voor deze week.